เรื่องราวที่คอยวนเวียนอยู่ในใจเสมอ...
แปลกไหมที่คนคนนึงจะเอาแต่รักใครคนนึงโดยที่เขาคนนั้นไม่เคยรู้เลย
และอาจจะไม่มีวันเข้าใจ
Do u believe in love...
หลาย หลายคน ชอบถามเราว่า ...เคยรักใครจริง ๆ บ้างไหม?
เราก็จะยิ้ม ๆ แล้วตอบกลับไปว่า" เคยสิ รักมากด้วย ^^" แต่ไม่ค่อยมีใครเชื่อหรอก
แปลกจัง - -
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน เรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาล
แล้วเขาก็ย้ายไปเรียนที่อื่นตอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
แล้วเราก็กลับมาเจอกันอีกครั้งตอนขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เราขอเรียกเขาว่า "กาแฟสีครีม" น่ะ
ตอนเจอกันครั้งแรกก็คงเป็นช่วงเรียนพิเศษช่วง summerเราจำเขาไม่ได้หรอก 555+
แต่หลังจากนั้นเพื่อนเราก็บอกว่าพวกเราเคยเรียน ร.ร.เดียวกันมาตั้งแต่อนุบาล เราก็เพิ่งนึกได้
เราเรียนพิเศษที่เดียวกันทุกวิชา แถมเรายังอยู่ ร.ร.เดียวกันด้วยตอนมัธยมต้น แต่เราอยู่ห้องคิง
เขาอยู่ห้องควีน ไม่มีวันไหนที่เราจะไม่ทะเลาะกัน แปลกจัง !ทั้งๆที่รู้ว่าต้องทะเลาะกับเรา
แต่เขาก็ยังหน้าด้านมานั่งข้าง ๆ เราได้ทุกวัน 555+ บ้าแหง
จนเพื่อน ๆ ชอบแซวว่า เราสองคนเป็นแฟนกันเหรอเหอๆ ก็ไม่น่าแปลกเหรอ เขาออก
จะหน้าตาดีเข้าขั้นหล่อเลยทีเดียว แต่ไม่ยักจะยุ่งหรือได้ยินข่าวว่าเป็นแฟนกะผู้หญิงคนไหน
แม้ว่าจะมีผู้หญิงหลาย ๆ คนชอบเข้ามาคุย เขาก็ไม่คุยด้วย แต่ชอบมาหาเรื่องทะเลาะ
กับเราทุกวัน ให้ตายสิ!!
ทำให้ทุกคนเป็นที่รู้กันว่า เราสองคนเป็นแฟนกัน -*-
-เวลาเรียนพิเศษ(เราไปเรียนสายประจำ) เขาก็จะนั่งรอจนเรามา แล้วก็ขึ้นไปเรียนพร้อมกัน
-เวลาที่เขาซื้ออะไรมา เขาก็จะมาชวนเรากินตลอด โดยเฉพาะช๊อคโกแลต
(เราเกลียดสุดๆเลยอ่ะอันนี้ ไม่อร่อย) -*-
-เวลาฝนตกเราก็จะจับมือกันใต้โต๊ะที่เรียนพิเศษโดยไม่มีใครรู้(เขาให้เหตุผลกับเราว่า มันอุ่นดี 55+)
-เวลาว่าง ๆ เขาก็จะโทรศัพท์เข้ามือถือพ่อเรา แล้วก็ขอสายเรา-*- (อันนี้เขาบอกว่าสนุกดี ประสาทชะมัด)
-เวลาที่เราไม่สบายใจ เขาจะเป็นคนแรกที่รู้และปลอบใจ โดยที่เราไม่ได้เล่าหรือบอกเลย
-เวลาที่มีข่าวว่าเราเป็นแฟนกับคนนั้นคนนี้ เขาก็แค่จะถามเราว่า "จริงหรือเปล่า"
ถ้าเราบอกว่าว่า"เปล่า"เค้าก็จะเชื่อโดยไม่ต้องอธิบายต่อ
-เวลาที่เราล้อเขากับคนอื่น เขาก็จะทำเสียงดุแล้วก็พูดเบา ๆ ว่า "ทำไมต้องล้อเรากับคนอื่น เราเป็นแฟนกันน่ะ
ไม่ลองล้อกับตัวเองล่ะ " >.<
-เวลาที่เขามีคาบว่าง(ห้องเราติดกัน) เขาก็จะมานั่งหน้าห้องเรา(เรานั่งหน้าสุดริมประตู) แล้วก็
ทำท่าตลก ๆ จนเราโดนอาจารย์ด่าประจำ
-เวลาที่พวกเพื่อนผู้ชายคนอื่นมาใกล้เรา มีคนหนึงมันชอบแกล้งหยิกแก้มแล้วดึงให้ยืด ๆ ตอนเขาเห็น
เขาก็มาเรียกเราไปคุยที่อื่น แล้วก็ดึงแก้มเราเหมือนที่เพื่อนคนนั้นทำ พร้อมกับดุ ๆ ว่า
นี่เราล้างให้แล้วน่ะที่โดนคนอื่นจับน่ะ คราวหลังห้ามให้ใครทำอีกน่ะ เราทำได้คนเดียว 555+
...ฯลฯ...
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆทุกๆวันของเรามีความสุขมาก ๆจนมาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ตอน ม.3 เนี่ย เขาทำตัวน่ารักขึ้นกว่าเดิมอีก เราไม่เคยโกรธกันสักครั้ง
มีครั้งหนึ่งที่เราชวนเขามา ลองไม่คุยกันสักวันไหม? เขาก็บอกว่าเขาคงไม่ได้พูดกับใครเลยแน่ ๆ
เพราะไม่มีลูกลิงมากวน น่าเตะชะมัดเลย 555+
แล้วก็ถึงเวลาที่พวกเราต่างต้องแยกย้ายไปเรียนที่อื่น แปลกน่ะ เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้เลย
เราไม่เคยบอกเขาเลยว่าเราจะไปเรียนต่อที่อื่น เขาก็เหมือนกันไม่เคยบอกเลย
จนเราขึ้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 เราก็แยกย้ายกันไปโดยไม่มีคำบอกลาสักคำ ^^
เราพูดได้เต็มปากเลยว่า ...คนนี้ล่ะที่เรากล้าใช้คำว่ารัก
แม้ว่าวันนี้เราและเขาต่างก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง แต่เราก็อยากจะบอกเขาสักคำ
ว่าเรารักเขาจัง ตอนนั้นเราเป็นแค่ฝ่ายรับอย่างเดียว ไม่เคยให้อะไรเขาเลย ตอนที่เขา
บอกว่าชอบเรา เรากลับหัวเราะซะอย่างงั้น เหอๆ บอกตอนนี้เขาก็คงไม่ได้ยินแล้ว
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่เธอเคยทำให้เราน่ะ แล้วเราก็จะจดจำมันตลอดไป ^^
.................................................................................................
edit @ 2007/08/21 14:52:12
